Operacja ginekomastii

Najczęstsze objawy to:

• powiększenie piersi (miękkie lub twarde zgrubienie pod otoczką)
• tkliwość, czasem ból
• uczucie „guzka” za brodawką
• asymetria klatki piersiowej

Najczęściej ginekomastia jest efektem zaburzonej proporcji testosteronu do estrogenu. Do takiej dysproporcji może prowadzić:

• okres dojrzewania (ginekomastia młodzieńcza)
• andropauza
• choroby jąder (niedobór testosteronu)
• nadczynność tarczycy
• choroby wątroby lub nerek
• guzy hormonalnie czynne (rzadkie)

Nawet 20–25% przypadków może być związanych z lekami, m.in.:

• spironolakton
• niektóre leki na nadciśnienie
• inhibitory pompy protonowej
• leki przeciwpsychotyczne
• sterydy anaboliczne
• marihuana, alkohol

Po zakwalifikowaniu do operacji konieczne jest przeprowadzenie podstawowych badań.

Do operacji należy być całkowicie zdrowym, ponadto minimum 2 tygodnie przed zabiegiem Pacjent powinien zakończyć przyjmowanie antybiotyków i leków rozrzedzających krew (np. aspiryna, polopiryna).

Do zabiegu (najlepiej kilka dni przed, a najwcześniej 2 tygodnie przed) należy wykonać kilka badań z krwi:

• morfologię krwi,
• antygen HBS (HBsAg) – badanie stwierdzające występowanie wirusowego zapalenia wątroby,
• czas protrombinowy (PT) – badanie krzepliwości krwi,
• czas kaolinowo-kefalinowy (ATPP) – badanie krzepliwości osocza w obecności kefaliny i jonów wapnia po aktywacji glinką kaolinową,
• aminotransferaza alaninowa – badanie oceniające stan wątroby, wykrywające występowanie ewentualnych stanów zapalnych.

Chirurgiczne leczenie ginekomastii wskazane jest w sytuacji, kiedy nie została jasno określona przyczyna jej powstania (ginekomastia samoistna lub przetrwała z okresu dojrzewania) lub też kiedy podjęte i zakończone leczenie chorób wywołujących ginekomastię, nie przyniosło zadowalających rezultatów zewnętrznych w postaci unormowania wyglądu gruczołów piersiowych.

Zabieg usunięcia ginekomastii polega na usunięciu nadmiaru tkanki tłuszczowej i gruczołowej i wykonywany jest przez chirurga najczęściej w znieczuleniu ogólnym. Blizna po prawidłowo wykonanym zabiegu zwykle

Dające się przewidzieć następstwa zabiegu

Blizny – każde postępowanie chirurgiczne powoduje powstawanie blizn, które czasami nie są ładne. Nieprawidłowe blizny mogą występować na powierzchni skóry i tkankach położonych głębiej. Blizny mogą mieć kolor różniący się od koloru otaczającej skóry. W celu korekcji tych blizn może być konieczna dodatkowa operacja. Mogą występować zmarszczenia lub nierówności wokół brodawki, które z czasem ulegną poprawie, lecz nie znikną całkowicie.

Asymetria – pewna asymetria piersi występuje u większości ludzi. Różnice w wyglądzie piersi i brodawki, kształcie, wielkości lub symetrii może także występować po operacji. Dodatkowa operacja może być konieczna w celu poprawy asymetrii po operacji ginekomastii.

Przebarwienia skóry/obrzęk – zasinienia skóry i obrzęk zawsze występują normalnie po operacji ginekomastii. Skóra w operowanej okolicy może wydawać się jaśniejsza lub ciemniejsza niż otaczająca skóra. Rzadko zdarza się jednak, że to przebarwienie skóry może utrzymywać się przez długi okres czasu lub może pozostać na zawsze.

Nierówności widoczne na powierzchni skóry – nierówności widoczne na skórze oraz widoczne zagłębienia mogą występować po zabiegu ginekomastii. Ponadto może występować pofałdowanie skóry lub jej zmarszczenie. Po pewnym czasie może to ulec poprawie lub wymagać dodatkowej operacji.

Odległe wyniki – zmiany kształtu ciała mogą być związane z wiekiem, odchudzaniem się lub tyciem, lub z innymi zmianami w organizmie zachodzącymi niezależnie od przebytej wcześniej operacji.

Ból – po operacji może występować ból o różnym nasileniu. Przewlekły ból występuje rzadko i związany jest zazwyczaj z pociąganiem nerwów przez powstającą bliznę. Po lekach przeciwbólowych nie wolno prowadzić samochodu, nie wolno podejmować ważnych decyzji, nie wolno pić alkoholu.

Każde leczenie operacyjne obejmuje pewną ilość czynników ryzyka i jest bardzo ważne zrozumienie ryzyka związanego z zabiegiem operacji ginekomastii. Podjęcie decyzji o wykonaniu zabiegu jest sprawą indywidualną i polega na porównaniu ryzyka z możliwą poprawą wyglądu piersi.

• Krwawienie – występuje rzadko. Jest możliwe w trakcie lub po operacji. Jeżeli występuje krwawienie pooperacyjne, może wymagać natychmiastowego leczenia w celu zapobiegnięcia powstawaniu krwiaka lub transfuzji. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia krwawienia nie można zażywać aspiryny i leków przeciwzapalnych co najmniej 21 dni przed planowanym zabiegiem. Po operacji ginekomastii może często dochodzić do nadmiernego zasinienia. Można zmniejszyć te objawy poprzez pooperacyjne zastosowanie odpowiedniego, uciskowego ubrania.
• Infekcja – jest bardzo rzadkim powikłaniem po tego typu operacji. Jeśli wystąpi infekcja leczenie polega na podawaniu antybiotyków. Jeżeli infekcja nie reaguje na leczenie antybiotykami, może być konieczna dodatkowa operacja.
• Zaburzenia czucia brodawki lub skóry na piersiach – pewne zaburzenia czucia brodawki są częstymi powikłaniami zaraz po operacji. Po kilku miesiącach większość pacjentów odzyskuje prawidłowe czucie. Częściowa lub całkowita utrata czucia na brodawce lub otaczającej skórze może również wystąpić i obejmować jedną lub obie brodawki.
• Blizny – każde postępowanie chirurgiczne powoduje powstawanie blizn, które czasami nie są ładne. Blizny mogą mieć kolor różniący się od koloru otaczającej skóry. W celu korekcji tych blizn może być konieczna dodatkowa operacja.
• Niezadowalający efekt – po operacji mogą występować deformacje piersi, złe gojenie i nieprawidłowy kształt klatki piersiowej. Brodawka może nie mieć okrągłego kształtu po operacji i może wymagać dodatkowej operacji. Dodatkowa operacja może być również konieczna w celu usunięcia nierówności widocznych na powierzchni skóry. Konieczność wykonania powtórnej operacji często nie da się przewidzieć przed pierwotną operacją.
• Przedłużone gojenie – możliwe jest rozejście się rany lub przedłużone gojenie rany. Pewne obszary skóry piersi lub okolice brodawki mogą nie goić się prawidłowo i gojenie może być przedłużone. Może to wymagać częstych zmian opatrunków lub dodatkowych operacji w celu usunięcia źle gojących się tkanek. Pacjenci palący papierosy mają większe ryzyko wystąpienia martwicy skóry lub komplikacji związanych z gojeniem się rany.
• Reakcje alergiczne – rzadko występują reakcje alergiczne na szwy, preparaty stosowane miejscowo, obłożenie. Reakcje ogólnoustrojowe są bardzo poważne i są związane z rekcją na leki. Reakcje alergiczne mogą wymagać dodatkowego leczenia.
• Znieczulenie – zarówno ogólne, jak i miejscowe znieczulenie niesie ze sobą pewne ryzyko. Mogą to być zarówno powikłania, jak i śmierć.
• Zmiany skórne – nierówności – po operacji ginekomastii może występować widoczne lub wyczuwalne zmarszczenie skóry. Po pewnym czasie może to ulec poprawie lub wymagać dodatkowej operacji.
• Przebarwienia skóry/obrzęk – zasinienia skóry i obrzęk zawsze występują normalnie po ginekomastii. Skóra w operowanej okolicy może wydawać się jaśniejsza lub ciemniejsza niż otaczająca skóra. Rzadko zdarza się jednak, że to przebarwienie skóry może utrzymywać się przez długi okres czasu lub może pozostać na zawsze.
• Uszkodzenie głębiej położonych struktur – podczas zabiegu operacyjnego może dojść do uszkodzenia głębiej położonych struktur takich jak nerwy, naczynia krwionośne, mięśnie i płuca (odma). Uszkodzenia te mogą być przejściowe lub na zawsze.
• Martwica tkanki tłuszczowej – może dochodzić do martwicy tkanki tłuszczowej. Może być konieczne usunięcie tej tkanki.
• Powikłania płucne i układu krążenia – Powikłania układu oddechowego mogą być spowodowane zatorem płucnym, zatorem tłuszczowym lub częściowym uszkodzeniu płuc po znieczuleniu ogólnym. Zaburzenia te mogą być przyczyną śmierci. Powikłania sercowe stanowią ryzyko związane z każdym znieczuleniem ogólnym. Jeżeli wystąpi skrócenie oddechu, ból w klatce piersiowej, nieprawidłowe bicie serca należy natychmiast udać się do lekarza.
• Seroma – rzadko płyn może zbierać się pomiędzy skórą i głębiej leżącymi tkankami. Może dojść do tego po operacji, urazie lub intensywnych ćwiczeniach fizycznych. Jeżeli do tego dojdzie konieczne jest wykonanie drenażu tego płynu.
• Wstrząs – występuje niezmiernie rzadko i związany jest z dużą utratą objętości krwi. Wymaga natychmiastowego leczenia.
• Palenie papierosów – pacjenci palący papierosy lub narażeni na działanie dymu papierosowego mają większe ryzyko na wystąpienie chirurgicznych powikłań w trakcie procesu gojenia i nieprawidłowego gojenia blizny. Dodatkowo może u pacjenta dochodzić do efektów ubocznych w postaci kłopotów ze znieczuleniem czy też krwawieniem.